સત્પથ પાઠશાળા શા માટે?
પ્રિય સાધર્મી,
વર્તમાન સમયમાં ભૌતિકતાની ચમકદમકને કારણે નવી પેઢી નૈતિક/ધાર્મિક સંસ્કારોથી વિમુખ થઈ રહી છે, જેના જવાબદાર આપણે જ છીએ.
આપણા શિક્ષણના કેન્દ્ર એવાં મંદિરો આજે પ્રદર્શનનાં સ્થળ બની ગયાં છે… પંથ, સંપ્રદાય, જાતિ વગેરેના નામે અંતર વધી રહ્યું છે. બીજી વાત, આપણે જેટલા લૌકિક શિક્ષણ અને હૉબી ક્લાસ માટે ઉત્સુક અને સમર્પિત છીએ, તેટલા નૈતિક/ધાર્મિક સંસ્કારો માટે નથી — જેનાં દુષ્પરિણામો સામે આવવા લાગ્યાં છે.
સભ્ય કહેવાતો સમાજ પણ કુરીતિ અને વ્યસનની ઝપટમાં આવી રહ્યો છે. રાત્રિભોજન, અભક્ષ્ય ભક્ષણ જેવી કુરીતિઓ ફેલાઈ રહી છે, હોટલ સંસ્કૃતિ હાવી થઈ રહી છે, મદિરાપાન ફેશન બની રહ્યું છે… પુસ્તકાલયો સૂનાં થઈ રહ્યાં છે, મંદિરોમાં યુવાનો ગેરહાજર છે. આવા વાતાવરણમાં પાઠશાળાનું મહત્વ વધુ વધી જાય છે. હજારો વર્ષોથી આપણા સુધી આવેલો સંસ્કારોનો વારસો આવનારી પેઢીને સોંપવો એ આપણી જવાબદારી છે.
અમારો ઉદ્દેશ છે કે બાળકને લૌકિક શિક્ષણ સાથે નૈતિક અને ધાર્મિક શિક્ષણ પણ મળે, જેથી તે સ્વાભિમાનપૂર્ણ જીવન જીવી શકે, આત્મકલ્યાણના પથ પર આગળ વધી શકે અને બીજાઓ માટે પ્રેરણા બની શકે.
“જે પંથે ચાલ્યા ભગવંત, તે જ આચરીએ”